خوب بودن به خدا سهل ترين کار است
و نمي دانم
که چرا انسان
تا اين حد
با خوبی
بيگانه ست
و همين درد مرا سخت می آزارد
نمی دانم جهان را چه شده، انسان را چه شده، قلب ها در کدام سیاهی مدفون شده اند. چرا هیچ کس نمی بیند ظلم و شقاوت را، چرا کسی نمی بیند زجه ماردان را بر جسد تکه تکه شده کودکانشان.
دنیا را چه شده، کودکانی که باید پیام رسان صلح و زندگی باشند، پیام مرگ را بر بمب و موشک حک می کنند، و مسلمان را چه شده؟
نمی دانم چرا ما مسلمانان در مواقعی که باید با هم باشیم از هم غافلیم، چون حزب الله شیعه است، حتی دعا هم برای پیروزی آنها حرام است!!!کجای دین و مکتب ما آمده که حمایت از مظلوم گناه است!!!جز این است که در کتاب واحدمان سفارش شده حق است حمایت از مظلوم و قیام علیه ظالم.
وقتی تمام مجامع جهانی و دولت های ستیزه گر، تمام عزم خود را برای از میان برداشتن حق جزم کرده اند، مسلمان اگر ساکت بمانی تو هم ظالمی. ما که قبله مان یکی است چرا قلب هایمان را یکی نکنیم؟؟؟یعنی آنقدر قلبمان خالی از ایمان شده که حتی دیدن تکه تکه شدن کودکان مسلمان هم وجودمان را به لرزه در نیاورد؟!
دیگر بار می توان ندای مولای آزادگی و شهادت را شنید، اگر دین هم ندارید، آزاده باشید.
ما از بزرگانمان آموخته ایم که در مقابل ظلم بی طرف و در مقابل ظالم ساکت نمانیم. حق برای ما آرمانی ترین هدف است و جان و قلم و کلاممان را در راه این هدف قرار می دهیم.
کوته فکران اسرانیلی گمان می کنند مقر حزب الله در جنوب لبنان است ، غافل از آنکه حزب الله در قلب ها جای دارد.سرنوشت حزب الله نه در رم تعیین شد و نه در هیچ مجمع و کشور غربی تعیین خواهد شد.سرنوشت حزب الله خود و حامیانش تعیین می کنند و آن هم بقا تا پایان ظلم و جور.
حال ما در این جمعه که یادآور انتظار سبزی است برایمان،باید یادمان باشد که با بی تفاوتیمان شرمنده صاحب امر و زمانمان نشویم.
