نقدی مختصر بر رسانه ملی(تلویزیون)....

بسم الله...

اول از همه باید بگم خوشحالم که در چنین روز عزیزی،که روز میلاد مبارک امیرالمومنین ع و روز پدر هست،این افتخار نصیبم شده که در خدمت دوستان باشم...و این روز را به همه تبریک می گویم...

دوم هم که مثل همیشه باید به سراغ موضوع وبلاگ برویم...اما قبل از هرچیز،می خواهم صحبتی کوتاه درباره کلیت بحث داشته باشم...چیزی که ما بنا داریم درباره اش صحبت کنیم،تلویزیون است... یعنی چیزی که در ایران با عنوان رسانه ملی می شناسیم(در اکثر کشورها جدای شبکه هایی که توسط دولت راه اندازی و اداره می شود،گروه ها،احزاب و سازمان های خصوصی هرکدام برای خود شبکه تلویزیونی دارند)...اما در ایران،"تلویزیون رسانه ای ملی است که برنامه های کلی آن مبتنی بر سیاست های کلی نظام و مطابق با شئون اسلامی برنامه ریزی می شود(باید این گونه برنامه ریزی شود!!!)".*نقل به مضمون از اصل ۱۷۵ قانون اساسی*

پس با این حساب،رسانه ملی(تلویزیون)،باید با تدابیر خاص و با استفاده از نهایت توان موجود در کشور،اداره شود تا بتواند به مقاصد از پیش تعیین شده دست یابد...اما مهم ترین مسئله موجود در این زمینه که گاهاْ بیشترین ضررها را هم می رساند،استفاده نکردن از افراد متخصص در جای خود است(مثال:یک مجری برنامه زنده تلویزیون،هم برنامه مناسبتی مذهبی اجرا می کند...هم برنامه با موضوع علمی...هم مسابقه و هم هر چیز دیگری که به او پیشنهاد شود!)

تلویزیون باید برنامه هایی را به مردم ارائه دهد که حداقل ارزش دیدن داشته باشد!!!!...در خیلی از موارد وقتی به برنامه ای اشکال گرفته می شود،آن چه به عنوان جواب مطرح می شود این است که: "مخاطب ما این نوع برنامه را می پسندد!!" ،در حالی که در نظر من این جواب ۲ اشکال اساسی دارد، یکی این که اگر فکر می کنید سطح توجه مخاطب و پسند او تا این حد پایین است،به علت آن است که توی رسانه ملی تابحال فراتر از این را به او معرفی نکرده ای و باز خوردش را ندیده ای...و دوم اینکه اگر سطح پسند مخاطب واقعاْ این است،توی تلویزیون وظیفه داری او را راهنمایی کنی...

به نظر من این روزها اختلاف سلیقه های موجود در بین مدیران این رسانه از یک طرف و بسیار دست پایین گرفتن توانایی هنر(هنرِ هنر!)،از طرف دیگر به شدت خودنمایی می کند...تلویزیون در زندگی مردم نقش یک راهنما را بازی می کند...و متاسفانه در کشور ما این راهنما مردم را مخاطبانی نادان و ناآگاه تلقی می کند،که هرچه برایشان در نظر بگیری با به به و چه چه می بینند و کوچکترین اعتراضی نمی کنند..!!

البته من با این همه انتقاد چشمم را به واقعیات نمی خواهم ببندم...در این چند سال اخیر صدا و سیما گام های بلند و قابل تحسینی را برداشته است ـ که من از صحبت درباره آن ها به علت طولانی شدن بحث خودداری می کنم ـ اما آن چه واضح است این است که رسانه ملی باید در جهت توسعه کیفی، گام های اساسی بردارد...نیاز مخاطب را(البته نیاز نه به معنی آن چه می خواهد،بلکه به معنی آن چه باید بخواهد!)بشناسد و در جهت آن گام بردارد...و این مهم میسر نمی شود،مگر آنکه مدیران و معاونان و دست اندرکاران این رسانه،همه با دلسوزی تمام به کارشان برسند...باید نیت،رضای خدا و هدف، برداشتن یک گام به جلو توسط جامعه باشد...و این هدف هرگز دور از دسترس نیست...انشاالله

 

ان حزب الله،هم الغالبون...

بسم الله...

حزب الله لبنان،بزرگترین حزب مردمی و نظامی خاورمیانه و لبنان،که از عقاید اسلامی قوی برخوردار است و همه اعضایش،چه سران و فرماندهان و چه باقی نیروهایش شیعه هستند،از بدو تاسیس همه هدفش مبارزه با اسرائیل و حفاظت از خاک میهنش بود...هدفی که تا به امروز به دستش آورده و این روزها برای استمرار آن،با تمام قوا در مقابل رژیم صهیونیستی ایستادگی می کند...حزب الله،از همان ابتدا خاری در چشم اسرائیل و آمریکا و همدستانشان بوده و همیشه حرف دل همه مسلمانان را با تمام قوا فریاد کرده ،که همان آزادی قدس شریف از چنگال رژیم اشغال گر قدس بوده است...

حزب الله به گفته سید حسن نصرالله(حفظه الله)،دبیرکل این جنبش،در همه این ۲۳ سال در حال دفاع و جنگ بوده و اکنون که این نبرد بار دیگر علنی شده،باز هم به دفاع می پردازد...مثل همیشه...

اما این بار در خصوص این جنگ،به نکته های خاصی می توان اشاره کرد:

اول اینکه بر خلاف همیشه،مردم لبنان و حتی دولت مردان آن کشور،اکنون به خوبی می دانند که تنها حزب الله است که می تواند آن ها را از این آتش برهاند و آن ها امروز بیشتر از همیشه به حزب الله ایمان پیدا کرده اند...اکنون مردم لبنان از هر دین و مذهبی هم که باشند چشم امیدشان به حزب الله است... و این همان چیزی است که اسرائیل همیشه از آن می هراسد...

دوم این که بعد از حملات اخیر حزب الله به ناو اسرائیلی و موشک باران مناطق صهیونیست نشین،که برای اولین بار در تاریخ وجود این رژیم غاصب اتفاق افتاده است،موج ترس و وحشت عجیبی را در میان آنها ایجاد کرده است...اسرائیل همیشه عادت داشته بزند و نه اینکه بخورد...ولی حالا در مقابل حملات بی امان حزب الله قرار گرفته و به وضوح عنان کار از دستش دررفته است...اسرائیل تنها افتخارش بمباران مناطق غیر نظامی و مناطق مسکونی لبنان و کشتن تعداد بیشماری زن و کودک بی دفاع و بی گناه است...در حالی که نتوانسته حتی یک مقر نظامی حزب الله را مورد حمله قرار دهد!...

آنچه در این میان به طرز وحشتناکی نمایان است سکوت جامعه جهانی و جهان عرب و حتی کشورهای مسلمان در قبال این مسئله است...حزب الله به خوبی می داند که قلب همه مسلمانان و انسان های عدالت خواه جهان برای حزب الله و پیروزی اش می تپد،اما این دولتها هستند که باید با راه کارهای سیاسی و دیپلماتیک،عرصه را بر رژیم صهیونیستی تنگ کنند...و به عقیده من تنها راه کار همین است...چراکه اقدام عملی و نظامی دیگر کشورهای مسلمان برای کمک به حزب الله کار بیهوده و البته اشتباهی است...باید تا جایی که امکان دارد جلوی جنگ و کشتار انسان های بی گناه را گرفت و همه به خوبی می دانیم که اسرائیل و دیگر همدستانش از کشتار انسان های بی گناه هرگز واهمه ای نداشته اند...

ما باید تا جایی که در توانمان است حمایت خود را از حزب الله لبنان و انزجار خود را از رژیم غاصب صهیونیستی ابراز کنیم..و برای انجام هر اقدامی و گرفتن هر تصمیمی گوش به فرمان رهبری باشیم...

امید حزب الله تنها به خدا است و این را همه خوب می دانیم...پس بی شک حزب الله پیروز است حتی اگر به ظاهر شکست بخورد...و ما مسلما از هیچ کمک مالی و سیاسی به آنها دریغ نمی کنیم.

به امید روزی که شاهد شکست رژیم اشغالگر قدس و آزادی لبنان و البته فلسطین از بند آنها باشیم.

"بی شک خدا با ماست..."